اسهال مزمن نوعی بیماری است که اگر فرد در روز سه بار یا بیش تر دچار مدفوع شل باشد و این عمل به مدت 4 هفته ادامه داشته باشد. اسهال مزمن به سه یا بیشتر مدفوع شل در روز برای حداقل چهار هفته تعریف می شود. علل احتمالی زیادی برای اسهال مزمن وجود دارد. هدف از درمان، درمان علت زمینه‌ای اسهال (در صورت امکان)، سفت کردن مدفوع شل و مقابله با هر گونه عوارض اسهال است.
اسهال مزمن می تواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی و سلامت کلی شما داشته باشد. در خفیف ترین حالت، اسهال یک ناراحتی است. در بدترین حالت ممکن است ناتوان کننده یا حتی تهدید کننده زندگی باشد. خوشبختانه، درمان‌های مؤثر تقریباً در همه موارد موجود است.
این مقاله بر روی علل اسهال مزمن در کشورهای توسعه یافته مانند ایالات متحده تمرکز خواهد کرد. اطلاعات دقیق تر در مورد اسهال مزمن در کشورهای توسعه یافته با اشتراک در دسترس است.
علل اسهال مزمن
مشکلات زیادی می تواند باعث اسهال مزمن شود. برخی از شایع ترین علل عبارتند از :
- سندرم روده تحریک پذیر (IBS)
- بیماری التهابی روده (بیماری کرون و کولیت اولسراتیو)
- سندرم های سو جذب، مانند بیماری سلیاک، که در آن غذا نمی تواند هضم و جذب شود.
- عفونت های مزمن و همچنین بسیاری از علل کمتر شایع دیگر اسهال مزمن.
سندرم روده تحریک پذیر
سندرم روده تحریک پذیر یکی از شایع ترین علل اسهال مزمن است. IBS می تواند باعث درد شکمی و تغییر در عادات روده (اسهال، یبوست یا هر دو) شود.
بیماری التهابی روده
دو نوع اصلی بیماری التهابی روده بیماری کرون و کولیت اولسراتیو هستند. این شرایط خودایمنی زمانی ایجاد می شود که سیستم ایمنی بدن به قسمت هایی از روده بزرگ یا کوچک حمله می کند. نشانه وجود بیماری التهابی روده، مشاهده خون در مدفوع است.
انواع عفونت ها
عفونت های روده ای پس از خوردن غذای آلوده یا نوشیدن آب آلوده یا شیر غیرپاستوریزه و خام ایجاد شوند.
اختلالات غدد درون ریز
پرکاری تیروئید اسهال مزمن و کاهش وزن را به دنبال دارد. اگر اعصابی که دستگاه گوارش را تامین می کنند آسیب ببینند، دیابت می تواند باعث اسهال مزمن شود.
آلرژی یا حساسیت غذایی
آلرژی و حساسیت غذایی می تواند سبب اسهال مزمن شود. افراد مبتلا به بیماری سلیاک و بیماری های خود ایمنی که توسط گلوتن، یکی از اجزای اصلی آرد گندم ایجاد می شود، می تواند سبب اسهال و کاهش وزن شود. بیماران مبتلا به عدم تحمل لاکتوز با خوردن شیر دچار اسهال مزمن می شوند.
داروها
داروها (با نسخه و بدون نسخه)، گیاهان دارویی و مکمل های غذایی می توانند به عنوان یک عارضه جانبی باعث اسهال شوند. برای تعیین اینکه آیا یک دارو می تواند علت اسهال شما باشد، لیست داروهای خود را با پزشک، پرستار یا داروساز خود مرور کنید. این اطلاعات همچنین ممکن است در بطری دارو یا اسنادی که با اکثر نسخه ها ارائه می شود موجود باشد.
درمان اسهال مزمن با هدف از بین بردن علت زمینه ای (در صورت شناخته شدن علت)، تقویت حرکات روده و درمان هر گونه عارضه مرتبط با اسهال است.
درمان علت – علت زمینه‌ای اسهال مزمن باید پیدا شود و در صورت امکان درمان شود. به عنوان مثال، عفونت ها ممکن است با آنتی بیوتیک ها درمان شوند. در افراد مبتلا به بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو، درمان طولانی مدت و پیگیری لازم است.
در برخی موارد، درمان ممکن است به سادگی حذف یک غذا یا دارو باشد.
●برای افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، این به معنای پرهیز از غذاها یا نوشیدنی های حاوی لاکتوز است (جدول 1).
سایر موادی که به عنوان عامل اسهال شناخته می شوند عبارتند از محصولات بدون قند ساخته شده با سوربیتول و غذاهای ساخته شده با جایگزین های چربی (به عنوان مثال، Olestra).
●داروهای خاصی نیز می توانند باعث اسهال شوند (مانند ملین ها و ضد اسیدها).
درمان اسهال – در برخی بیماران، هدف صرفاً کنترل اسهال است. این رویکرد اغلب قبل از آزمایش، زمانی که نتایج آزمایش‌ها طبیعی است یا مفید نیست، یا اگر اسهال ناشی از یک مشکل پزشکی مزمن باشد، استفاده می‌شود.
درمان های اسهال عبارتند از:
●بیسموت (فروش به عنوان Kaopectate، Pepto-Bismol)
●درمان‌هایی که مدفوع را تشکیل می‌دهند و کمتر آبکی می‌کنند، مانند رژیم غذایی با فیبر بالا یا مکمل‌های فیبر (به «آموزش به بیمار: رژیم غذایی با فیبر بالا (فراتر از اصول)» مراجعه کنید).
●داروهای ضد اسهال – به عنوان مثال می توان به لوپرامید (فروش به نام Imodium، بدون نسخه در دسترس) یا داروهای نسخه ای مانند دیفنوکسیلات-آتروپین (Lomotil) اشاره کرد. اگر لوپرامید مصرف می کنید، مراقب باشید که هرگز از دوز روی برچسب تجاوز نکنید، مگر اینکه به طور خاص توسط پزشک شما تجویز شده باشد. مصرف بیش از دوز توصیه شده منجر به مشکلات جدی قلبی در برخی افراد شده است.
بدون دیدگاه